|
Can Yücel Şiirleri
Can Yücel'in en bilinen şiirleri, şiir kitapları ve şiirlerinde öne çıkan temalar Can Yücel Şiirleri Can Yücel, kendine özgü dili, günlük konuşma ifadelerini şiire taşıması ve güçlü anlatımıyla Türk edebiyatının dikkat çeken şairlerinden biridir. Can Yücel şiirleri; aşk, özlem, ayrılık, yaşam, dostluk, aile, özgürlük, toplum ve insan ilişkileri gibi farklı konuları ele alır. Şiirlerinde samimi ve doğrudan bir anlatım kullanan Can Yücel, kelimelerle yaptığı oyunlar ve kendine özgü üslubuyla diğer şairlerden ayrılan bir çizgi oluşturmuştur. Can Yücel Kimdir? Can Yücel, 1926 yılında İstanbul'da doğan Türk şair ve çevirmendir. Şiirlerinde günlük hayatın dilini, mizahı, eleştiriyi ve duygusal anlatımı bir araya getiren Can Yücel, özellikle kendine özgü şiir diliyle tanınmıştır. Can Yücel aynı zamanda önemli çeviriler yapmış ve farklı türlerde eserler vermiştir. 1999 yılında hayatını kaybeden şair, Türk edebiyatındaki etkisini günümüzde de sürdürmektedir. Can Yücel'in En Bilinen Şiirleri Can Yücel denildiğinde okuyucuların en çok aradığı şiirlerden bazıları şunlardır:
Bu eser ve şiir adlarının farklı baskılarda veya derlemelerde farklı biçimlerde karşılaşılması mümkündür. Can Yücel Aşk Şiirleri Can Yücel'in şiirlerinde aşk önemli temalardan biridir. Aşkı yalnızca romantik bir duygu olarak değil; özlem, ayrılık, bağlılık, kırgınlık ve insan ilişkileri üzerinden de ele alır. Bu nedenle Can Yücel'in aşk şiirleri, özellikle duygusal ve samimi anlatımı seven okuyucular tarafından sıkça araştırılmaktadır. Can Yücel Sevgi ve Özlem Şiirleri Sevgi ve özlem, Can Yücel'in şiirlerinde sık karşılaşılan temalar arasındadır. Aile, dostluk ve geçmişe duyulan özlem gibi konular şairin kendine özgü diliyle işlenir. Özellikle babası ve ailesiyle ilgili şiirleri, Can Yücel'in duygusal yönünü gösteren eserleri arasında öne çıkar. Can Yücel'in Babasına Yazdığı Şiirler Can Yücel'in babası Hasan Âli Yücel'e duyduğu sevgi ve bağlılık, şiirlerinde önemli bir yere sahiptir. “Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim” adıyla bilinen şiiri, şairin babasına yönelik duygularıyla özdeşleşmiş en tanınmış eserlerinden biridir. Bu şiir, Can Yücel'in aile ve baba sevgisini nasıl güçlü bir anlatımla ele aldığını gösteren önemli örneklerden biridir. Can Yücel Şiirlerinin Özellikleri Can Yücel'in şiirlerini farklı kılan başlıca özellikler şunlardır:
Can Yücel Şiirlerinde Öne Çıkan Konular Can Yücel'in şiirlerinde tek bir konuya bağlı kalınmaz. Şiirlerinde;
gibi farklı temalar öne çıkar. Can Yücel Şiir Kitapları Can Yücel'in şiirleri farklı dönemlerde çeşitli kitaplarda ve derlemelerde yayımlanmıştır. Şairin bilinen şiir kitapları arasında Yazma, Sevgi Duvarı, Bir Siyasinin Şiirleri, Gökyokuş, Rengahenk, Çok Bi Çocuk, Kısa Devre ve Gece Vardiyası gibi eserler bulunur. Bu kitaplar Can Yücel'in farklı dönemlerdeki şiir anlayışını ve kendine özgü dilini görmek açısından önemlidir. Can Yücel Sözleri ve Şiirleri Neden Çok Aranıyor? Can Yücel'in şiirleri ve sözleri internet üzerinde uzun yıllardır yoğun şekilde araştırılmaktadır. Bunun önemli nedenlerinden biri, şiirlerinde kullanılan dilin günlük hayata yakın ve kolay hatırlanabilir olmasıdır. Aşk, dostluk, aile, hayat ve ayrılık gibi herkesin kendinden bir şey bulabileceği konulara değinmesi de şiirlerinin geniş bir okuyucu kitlesine ulaşmasını sağlamıştır. Can Yücel Şiirleri Arayanlar İçin Can Yücel şiirleri hakkında araştırma yaparken yalnızca şiirin kısa bir bölümüne değil, şiirin bulunduğu kitaba ve yazıldığı döneme de bakmak eserin anlamını daha iyi kavramaya yardımcı olabilir. Şiirlerin farklı internet sitelerinde şaire aitmiş gibi paylaşılabildiği de unutulmamalıdır. Bu nedenle şiirlerin kaynağını ve yayımlandığı eseri kontrol etmek önemlidir. Sık Sorulan Sorular Can Yücel'in en güzel şiirleri hangileri? “En güzel” şiir kişisel bir değerlendirmedir. Ancak Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim, Sevgi Duvarı ve farklı şiir kitaplarında yer alan eserleri Can Yücel'in en çok bilinen çalışmaları arasında sayılabilir. Can Yücel'in en bilinen şiiri hangisidir? Can Yücel'in birçok tanınmış şiiri vardır. Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim, en çok bilinen eserlerinden biri olarak öne çıkar. Can Yücel aşk şiirleri hangileri? Can Yücel'in farklı şiirlerinde aşk, sevgi, özlem ve ayrılık temaları işlenir. Bu nedenle aşk şiirleri tek bir kitap veya eserle sınırlı değildir. Can Yücel'in babası kimdir? Can Yücel'in babası, eski Milli Eğitim Bakanı ve şair Hasan Âli Yücel'dir. Can Yücel hangi yıl öldü? Can Yücel 1999 yılında hayatını kaybetmiştir. Can Yücel hangi konularda şiir yazmıştır? Aşk, sevgi, aile, dostluk, özlem, yaşam, özgürlük ve toplumsal konular Can Yücel'in şiirlerinde öne çıkan başlıklardandır. Kısa Özet Can Yücel şiirleri; kendine özgü dili, günlük konuşma ifadeleri, mizahı, ironisi ve güçlü duygusal anlatımıyla Türk şiirinde özel bir yere sahiptir. Aşk, sevgi, aile, dostluk, özlem ve toplumsal konular şairin eserlerinde sıkça işlenir. Can Yücel'in şiirlerini daha yakından tanımak isteyenler için şiir kitapları ve güvenilir kaynaklardan yapılan okumalar, eserlerin bağlamını anlamak açısından daha sağlıklı bir yaklaşım sunar. Not: Şiirlerin tamamı telif hakkı kapsamında olabilir. Bu nedenle burada şiirlerin uzun veya tam metinleri yerine eser adları ve şiirler hakkında bilgi verilmiştir. Eğer - Can Yücel O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler, arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer. Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer. Utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer. Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık, çalınan birinin kalbiyse eğer. Korkulacak bir yanı yoktur aşkların, insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer. O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses, hiç bir zaman duyulmasaydı eğer. Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar, kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer. Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla, öylesine delice bakmasalardı eğer. Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer. Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin, son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer. Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman, meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer. Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman, beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer. Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla, tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer. O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi, yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer. O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar, son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer. Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri, her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer. Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de, dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer. Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel, namuzsuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer. Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından, dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer. Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de, sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer. Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine, kulağına okunacak biri olsaydı eğer. İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de, kartvizitinde "Onca ayrılığın birinci dereceden failidir." denmeseydi eğer. Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar, ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer. Issızlığa teslim olmazdı sahiller, kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer. Sen gittikten sonra yalnız kalacağım. Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya, canım ellerini tutmak isterse... Evet sevgili, Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, Kim uzanmak isterdi ince parmaklarına, Mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!! Can Yücel |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
GİTMEK
Bugünlerde herkes gitmek istiyor. Küçük bir sahil kasabasına, Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara... Hayatından memnun olan yok. Kiminle konuşsam aynı şey... Her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği. Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.. Bir kendisi. Bu yeter zaten. Her şeyi, herkesi götürdün demektir. Keşke kendini bırakıp gidebilse insan. Ama olmuyor. Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor. Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor. Böyle gidiyoruz işte. Bir yanımız "kalk gidelim", Öbür yanımız "otur" diyor. "Otur" diyen kazanıyor. O yan kalabalık zira... İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, Güvende olma duygusu... En kötüsü alışkanlık. Alışkanlığın verdiği rahatlık, Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor. Kalıyoruz... Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz. Evlenmeler... Bir çocuk daha doğurmalar... Borçlara girmeler... İşi büyütmeler... Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor. Misal ben... Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum. Değil bu şehirden gitmek, İki sokak öteye taşınamıyorum. Alıp götürsem gelmez ki... Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında, Herkes onu, o herkesi seviyor. Hangi birimizle gitsin? "Sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır; Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin, Kendi imalatımız küfeler. Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada. Ölüm var zira. Ölüme inat tutunmak lazım, İnadına kök salmak lazım. Bari ufak kaçışlar yapabilsek. Var tabii yapanlar, ama az. Sadece kaymak tabakası. Hepimiz kaçabilsek... Bütçe, zaman, keyif... Denk olsa. Gün içinde mesela... Küçücük gitmeler yapabilsek. Ne mümkün. Sabah 9, akşam 18 Sonra başka mecburiyetler Sıkışıp kaldık. Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli Bu kadar ağır olmamalı. Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz. Bir ömür karşılığı, bir ömür yani. Ne saçma... Bahar mıdır bizi bu hale getiren? Galiba. Ben her bahar aşık olmam ama Her bahar gitmek isterim. Gittiğim olmadı hiç, Ama olsun... İstemek de güzel. CAN YÜCEL |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Dostlar Irmak Gibidir
Dostlar ırmak gibidir Kiminin suyu az,kiminin çok Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya İnsanlar vardır; Üstü nilüferlerle kaplı, Bulanık bir göl gibi... Ne kadar uğraşsanız görünmez dibi. Uzaktan görünüşü çekici aldatıcı İçine daldığınızda ne kadar yanıltıcı... Ne zaman ne geleceğini bilmezsiniz; Sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz. İnsanlar vardır; Derin bir okyanus... İlk anda ürkütür,korkutur sizi. Derinliklerinde saklıdır gizi, Daldıkça anlarsınız,daldıkça tanırsınız; Yanında kendinizi içi boş sanırsınız. İnsanlar vardır, Coşkun bir akarsu... Yaklaşmaya gelmez,alır sürükler. Tutunacak yer göstermez beyaz köpükler! Ne zaman nerede bırakacağı belli olmaz; Bu tip insanla bir ömür dolmaz. İnsanlar vardır; Sakin akan bir dere... İnsanı rahatlatır,huzur verir gönüllere. Yanında olmak başlı başına bir mutluluk. Sesinde,görüntüsünde tatlı bir durgunluk. İnsanlar vardır; Çeşit çeşit,tip tip, Her biri başka bir karaktere sahip. Görmeli,incelemeli,doğruyu bulmalı. Her şeyden önemlisi insan,insan olmalı... İnsanlar vardır; Berrak,pırıl pırıl bir deniz. Boşa gitmez ne kadar güvenseniz. Dibini görürsünüz her şey meydanda. Korkmadan dalarsınız,sizi sarar bir anda. İçi dışı birdir çekinme ondan. Her sözü içtendir,her davranışı candan... Can YÜCEL |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
AKDENİZ YARAŞIYOR SANA
Akdeniz yaraşıyor sana Yıldızlar terler ya sen de terliyorsun Aynı ıslak pırıltı burun kanatlarında Hiç dinmiyor motorların gürültüsü Köpekler havlıyor uzaktan Demin bir çocuk havladı Fatmanım cumbadan çarşaf silkiyor yine Ali dumdum anasına sövüyor saatlerdir Denizi tokmaklıyor balıkçılar Bu sesler işte sessizliğini büyüten toprak O sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliği Hayatta yattık dün gece Üstümüzde meltem Kekik kokuyor ellerim hala Senle yatmadım sanki Dağları dolaştım Ben senden öğrendim deniz yazmayı Elimden düşmüyor mavi kalem Bir tirandil çıkar gibi sefere Okula gidiyor öğretmenim Ben de ardından açılıyorum Bir poyraz çizip deftere Bir ada var sırf ebabil Dönüyor dönüyor başımda Senle yaşadığım günler Gümüş bir çevre oldu ömrüm Değince güneşine Neden sonra buldum o kaçakçı mağarasını Gözlerim kamaşınca senden Ölüm belki sularından kaçırdığım O loş suda yıkanmaktır Durdukça yosundan yeşil Kulaç attıkça mavi Ben düzde sanırdım yıkıntım Örenim alkolik asarım Mutun doruğundaymışım meğer Senle çıkınca anladım Eski Yunan atları var hani Yeleleri bükümlü Gün inerken de öyle Ağaçtan izdüşümleriyle Yürüyor Balan tepeleri Yürüyor bölük bölük can Toplu bir güzelliğe doğru Kadınım Yaraşıyorsun sen Akdenize |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
DEĞİŞİK
Başka türlü bir şey benim istediğim: Ne ağaca benzer, ne de buluta. Burası gibi değil gideceğim memleket Denizi ayrı deniz, Havası ayrı hava.. Bir başka yolculuk dalından düşmek yere Yaşadığından uzun Bir tatlı yolculuk dalından inmek yere Ağacın yüksekliğince Dalın yüksekliğince rüzgarda ve bir yeni ömür Vardığın çimen yeşilliğince Nerde gördüklerim? Nerde o beklediğim Rengi başka Tadı başka.. CAN YÜCEL |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Ellerimde Bir Göztaşı
Ellerimde bir göztaşı, gözlerim boş gidiyordum Ne bileyim, bir damlanın böyle deniz olduğunu Şaştım, mavi bir fal gibi açılınca önümde Giritli bir ölümüm varmış, bir balıkçı fitil gibi Patlayacakmış avucunda otuz çubuklu gençliğim Üç günde mi desem, üç gökte, üç kulaçta mi Ben ki, o camgöbeği çiçekler açan ağaç Kırılmaz bardaklar gibi tuzla buz olacakmış Ne zaman boğulsam böyle yosun kokuyordu ışık Sabahçı kahvelerde bir çiroz ötüyordu Ve dalgalarımı geçen o deniz şoförleri Böyle uyur düşlere bindirmiş gemiler Uyuklar gibi üstünde mermer masaların Bir tahta parçasıydım, osmanlı bir kazadan kalmış Yüzüyordum, islam kaptanın ahşap ayağında Öbür tahtalara öbür insanlara doğru Cumhurdu mürekkep balığı, simsiyah yüzüyordum Ne bileyim, bir korkunun böyle destan olduğunu Ağardım, nişanlayınca gece ve yavrulayan yalnızlık Ya da ilk insanın doğdugu, öldüğü dağdi Moby Dick Nefes aldıkça filbahriler köpürüyordu sulardan çanlar çalıyor kulaklarımda, yunuslar yarışıyordu Alyuvarlar, dolkuşları ve rüzgar midyeleri Dedim, dünya gibi bulut yok dünya üstünde Ellerimde bir göztaşı, gözlerim boş gidiyordum Ne bileyim, bir türkünün böyle Veysel olduğunu Açıldım, çıkmaz bir sokak gibi, kapanınca denizde. Can Yücel |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Bağlanmayacaksın
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin onu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak... Can Yücel |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
DANTON'UN CAYDANLIGI
Kirilan bir caydanlikti biz oyle sandik Ya da bir yildiz uyanmis sonra uyanivermis Oyle sasilasi bisey ki sasmadim bile Sen soyledin Turkce yuzermis Capon baliklari Sen hep boyle gunesli yalanlar soyle Ben toplarim parcalarini Kirk yilin Halimesi boyle bir guvercin Oturup agda yapsin dupeduz Devrim Bu bir degil iki degil dorduncu bacagi Halime kopardikca dunya yenileniyor Bu el yeni abeceyle yazilmis bir el Laik bir bacagi sivazliyor Komsular kibar evler daga cikmislar dunden. Biz de Halimeyle vatani supuruyorduk. Disaridan hariciyeli bir ses: (Affedersin! Affedersin! Affedersin! Yangin merdiveniniz yaniyor!) Ne bu curcuna be! Go"zu"nu" kapan gelmis! Iyi ya dedim, kapattim pencereyi. Biz de caydanlik kirildi sandik!... Kirk yilin Halimesi boyle bir guvercin Oturup agda yapsin dupeduz Devrim Can Yucel |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Guzel'e
Dun gece senin kucucuk elinle yalniz yattik Yalniz senin kucucuk elinle yalnizlik Kandilli ilkokulu kadar kalabalik Zilleri caldiginda duslerinin Siniflarin kapilari ardina kadar acik Gokyuzunun, denizin, topragin, hayalle, emegin Hakli siniflari Belki de baskin korkusuyla vefasiz, akintiya atilan Kitaplar varya onlardan Ogrenmis Marx'i, gumus baliklari Ve belki de onun icin o kadar, O kadar aydinlik ortalik... Sen ki cicekleri toplamayan guzelim Cicekleri sulayan cocuk Ve ben ki buruk ve kavruk Bir ihtiyar adamim artik Oyle guzeldim ki senle, ciceklerden cok Ve anladim, anladim ki bir daha DUSUNDE BILE GOREMEZ ISLER DUSLERIN GORDUGU ISLERI Can Yucel |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
HAYIR
Dinlensin diyedir gozlerimiz Bu onumuzde acilip giden manzara; Bu dunya, yoruldu mu kuslar konsun diyedir, Ve tanrilar bosluktan bikinca. Ellerimize malum olur nedense Sularin rengi baliklariyla, cicekleriyle, Dusunmenin huzuru ayan olur; Sogugun sessizligi hakeza. Yuvarlanan yildizlar icinde saclarimiz, Boylarimiz bu"yu"r usul usul; Duyulmasin diye gurultuler uykularda Yagmurlar yagar geceleri. Can Yucel |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Adamın dibi dibi... Duygusal düşündürücü şiir denilince aklıma ilk gelen şair..
|
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Ellerinize sağlık teşekürler.
|
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Her Şey Sende Gizli Yerin seni çektiği kadar ağırsın, Kanatların çırpındığı kadar hafif.. Kalbinin attığı kadar canlısın, Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç... Sevdiklerin kadar iyisin, Nefret ettiklerin kadar kötü.. Ne renk olursa olsun kaşın gözün, Karşındakinin gördüğüdür rengin.. Yaşadıklarını kâr sayma: Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa, Sevdiğin kadardır ömrün.. Gülebildiğin kadar mutlusun. Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin Sakın bitti sanma her şeyi, Sevdiğin kadar sevileceksin. Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın. Bir gün yalan söyleyeceksen eğer; Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın. Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret, Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın. Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın, Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak. Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü. Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin.. İşte budur hayat! İşte budur yaşamak, Bunu hatırladığın kadar yaşarsın Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun Çiçek sulandığı kadar güzeldir, Kuşlar ötebildiği kadar sevimli, Bebek ağladığı kadar bebektir. Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin, bunu da öğren, Sevdiğin kadar sevilirsin... |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Eğer O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler, arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer. utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer… belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla, öylesine derince bakmasalardı eğer… çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de, kalp,göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer… düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman meydan savaşlarında korkular aşkı ağır yaralamasaydı eğer… rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla, tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer… uykusuzluklar yıkıp geçmezdi kısacık kestirmelerin ardından, dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer… gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar, ihanetinden de onlar payını almasaydı eğer… ıssızlığa teslim olmazdı sahiller, kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer… sen gittikten sonra yalnız kalacağım yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini tutmak isterse? evet sevgili, kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim uzanmak isterdi ince parmaklarına, mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer… |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim Hayatta ben en çok babamı sevdim Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek- Nasıl koşarsa ardından bir devin O çapkın babamı ben öyle sevdim Bilmezdi ki oturduğumuz semti Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! - Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi Atlastan bakardım nereye gitti Öyle öyle ezberledim gurbeti Sevinçten uçardım hasta oldum mu 40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a Bir helalleşmek ister elbet, diğ'mi, oğluyla! Tifoyken başardım bu aşk oyununu Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu En son teftişine çıkana değin Koştururken ardından o uçmaktaki devin Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için Açıldı nefesim, fikrim, canevim Hayatta ben en çok babamı sevdim. |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Sevgi Duvarı sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi dilimizde akşamdan kalma bir küfür salonlar piyasalar sanat sevicileri derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni yakanda bir amonyak çiçeği yalnızlığım benim sidikli kontesim ne kadar rezil olursak o kadar iyi kumkapı meyhanelerine dadandık önümüzde altınbaş altın zincir fasulye pilakisi aramızda görevliler ekipler hızır paşalar sabahları açıklarda bulurlardı leşimi öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri çöpçülerin elleriyle okşardın beni yalnızlığım benim süpürge saçlım ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi baktım gökte bir kırmızı bir uçak bol çelik bol yıldız bol insan bir gece sevgi duvarını aştık düştüğüm yer öyle açık seçik ki başucumda bir sen varsın bir de evren saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi yalnızlığım benim çoğul türkülerim ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Ağaçları Kesmeyin Düş bir yaş dalından düşerse Nereye düşer hiç düşündünüz mü? Yerde bir iz kalmayacak mı izdüşüm? Düşen yaş dalından düşünce Gözlerinizdedir pınarı Bir yaş bir daldan düşünce Kökündedir yaşı Bir yaş düşer bir daldan Hepimizin ölen arkadaşı Ve çok eskilere dair bir düşünce |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Buluşmak Üzere Diyelim yağmura tutuldun bir gün Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek Öbür yanda güneş kendi keyfinde Ne de olsa yaz yağmuru Pırıl pırıl düşüyor damlalar Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın Dar attın kendini karşı evin sundurmasına İşte o evin kapısında bulacaksın beni Diyelim için çekti bir sabah vakti Erkenceden denize gireyim dedin Kulaç attıkça sen Patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan Ege denizi bu efendi deniz Seslenmiyor Derken bi de dibe dalayım diyorsun İçine doğdu belki de İşte çil çil koşuşan balıklar Lapinalar gümüşler var ya Eylim eylim salınan yosunlar Onların arasında bulacaksın beni Diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya Çakmak çakmak gözleri Meydan ya Taksim ya Beyazıt meydanı Herkes orda sen de ordasın Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim Özgürlüğe mutluluğa doğru Her işin başında sevgi diyor Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili Bi de başını çeviriyorsun ki Yanında ben varım |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Akdeniz Yaraşıyor Sana Akdeniz yaraşıyor sana Yıldızlar terler ya sen de terliyorsun Aynı ıslak pırıltı burun kanatlarında Hiç dinmiyor motorların gürültüsü Köpekler havlıyor uzaktan Demin bir çocuk ağladı Fatmanım cumbadan çarşaf silkiyor yine Ali dumdum anasına sövüyor saatlerdir Denizi tokmaklıyor balıkçılar Bu sesler işte sessizliğini büyüten toprak O sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliği Hayatta yattık dün gece Üstümüzde meltem Kekik kokuyor ellerim hala Senle yatmadım sanki Dağları dolaştım Ben senden öğrendim deniz yazmayı Elimden düşmüyor mavi kalem Bir tirandil çıkar gibi sefere Okula gidiyor öğretmenim Ben de ardından açılıyorum Bir poyraz çizip deftere Bir ada var sırf ebabil Dönüyor dönüyor başımda Senle yaşadığım günler Gümüş bir çevre oldu ömrüm Değince güneşine Neden sonra buldum o kaçakçı mağarasını Gözlerim kamaşınca senden Ölüm belki sularından kaçırdığım O loş suda yıkanmaktır Durdukça yosundan yeşil Kulaç attıkça mavi Ben düzde sanırdım yıkıntım Örenim alkolik asarım Mutun doruğundaymışım meğer Senle çıkınca anladım Eski Yunan atları var hani Yeleleri bükümlü Gün inerken de öyle Ağaçtan izdüşümleriyle Yürüyor Balan tepeleri Yürüyor bölük bölük can Toplu bir güzelliğe doğru Kadınım Yaraşıyorsun sen Akdenize |
Yanıt: Can Yücel Şiirleri
Aşk Çocuğu Pencerelerin kenarından Sarkmış tül perdeleri Pembe Evin Uçup uçup yüz sürüyorlar Karşı tepedeki manastırın selvilerine Rüzgârla eğilip doğruldukça Sardunyalar, biberiyeler, Hiç korkma Karada ölüm yok oğlum sana bugün Leylekler daldı birden göğün acentasına Gidip-gelme almak üzere Güneye hicret Sen de gel diyorlar kanatlarıyla, El sallıyorum ben de yattığım yerden Leyleklere Leylim-Leylim Diye diye Güneşle karışık bir esinti geçiyor şakağımdan Uzatıyorum elimi denizden yeni çıkmış senin serinliğine, Göğsümün, karnımın, kasıklarımın, bacaklarımın Tüyleri kamaşıyor sevinçten Uyanıyoruz sonra Dizine yatırıp beni çingene benlerimi sıkıyorsun Gümüşlü zurnası dikiliyor havaya çeribaşının Işıklar bir bahriye çiftetellisi çalıyor yüzümde Hay allah Yine tutuldum galiba Derken bir aşk çocuğu doğuyor Çırpınan denizin karnından Bu şiir Ağlarken gülüyor Ve ağlıyor gülerek Tuzlu damlalarıyla güneşin, Sözcükler yanıp yanıp sönerken Körpecik teninde Uzaylardan aparttığım yıldız bitleriyle. |
| Tüm zamanlar GMT +3 olarak gösterilmektedir. Şu an saat: 12:14. |
vBulletin® Sürüm 3.8.11 altyapısı ile çalışmaktadır
Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions Inc.