|
|
| Aşk - Şiir Dünyası Aşka, sevgiye, şiire dair her şey burada. |
 | ||
|
|
LinkBack | Seçenekler | Görüntüleme stilleri |
19 Temmuz 2023, 15:48
|
#4 |
Yanıt: Nazım Hikmet Ran Şiirleri
Yine Ölüme Dair
Zevcem, ruhu revanım Hatice Pîrâyende, ölümü düşünüyorum, demek ki arteryo skleroz başlıyor bende... Bir gün kar yağarken, yahut bir gece, yahut bir öğle sıcağında, hangimiz ilkönce, nasıl ve nerde öleceğiz? Nasıl ve ne olacak ölenin son duyduğu ses, son gördüğü renk, kalanın ilk hareketi ilk sözü ilk yediği yemek? Belki de birbirimizden uzakta öleceğiz. Haber çığlıklarla gelecek, yahut da ima edecekler, ve kalanı yalnız bırakıp gidecekler... Ve kalan karışacak kalabalığa. Yani efendim, hayat... Ve bütün bu ihtimâlât 1900 kaç senesinin kaçıncı ayı kaçıncı günü kaçıncı saatinde? Zevcem, ruhu revanım Hatice Pîrâyende, ölümü düşünüyorum, geçen ömrümüzü düşünüyorum. Kederli rahat ve hodbinim. Hangimiz ilkönce nasıl ve nerde ölürsek ölelim, seninle biz birbirimizi ve insanların en büyük dâvasını sevebildik - dövüştük onun uğruna -, «yaşadık» diyebiliriz. Nazım Hikmet Ran Kendimi Kimseyle Kıyaslamam Kendi Krallığımın Tek Kraliçesiyim!
 apatya:: |
|
| Alıntı |
| İçeriği Sosyalleştir |
| Etiketler |
| hikmet, nazim, ran, siirleri |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 3 (0 üye ve 3 konuk) | |
|
|
Ağaç şeklinde
